W 1947 r. Marian Tulczyński uzyskał stopień doktora medycyny, a habilitację w 1951. Do 1953 roku jako docent nadal pracował w I Klinice Chorób Wewnętrznych AM w Warszawie. Do czasu gdy Minister Zdrowia skierował go do czasowego prowadzenia Kliniki Chorób Wewnętrznych Instytutu Hematologii w Warszawie. Następnie od stycznia 1954 r. został przydzielony do Białegostoku. W latach 1954–1958 był kierownikiem I Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Białymstoku. Mieszkał nadal w Warszawie i tam co tydzień jeździł; na ultymatywne polecenie przeniesienia się do Białegostoku na stałe odpowiedział rezygnacją z zajmowanego stanowiskaHistoria UMB w „Medyk Białostocki” luty 2018Eugeniusz Bernacki Ludzie i placówki służby zdrowia w regionie białostockim. Rys historyczny, biografie..
Po powrocie do Warszawy w latach 1958–1972 objął stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Grochowskiego w Warszawie, a potem w latach 1973–1980 kierował Kliniką Chorób Wewnętrznych Instytutu Gruźlicy.
Działalność wydawnicza Marian Tulczyński od 1946 roku był redaktorem naukowym w Instytucie Naukowo-Wydawniczym (późniejszym Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich).
Był autorem akademickiego "Podręcznika badań laboratoryjnych".