Kazimierz Czarkowski herbu Abdank (ur. 6 lutego 1888 we wsi Koczery, zm. 31 maja 1982 w Węgrowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz węgrowski, dziekan Dekanatu Węgrowskiego, kanonik honorowy kościoła kolegiackiego w Janowie Podlaskim, kanonik Kapituły Kolegiackiej w Janowie Podlaskim. Odznaczony w 1937 Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w zakresie pomocy i opieki nad bezrobotnymi.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Kazimierz Czarkowski urodził się w parafii Drohiczyn nad Bugiem, jako syn Juliana i Bronisławy z d. Kosińskiej. Bronisława była rodzoną siostrą Izabeli, matki błogosławionego ks. Ignacego Kłopotowskiego, założyciela Sióstr Loretanek, którego nazywał w swoich wspomnieniach wujkiem. Miał czworo rodzeństwa; braci Franciszka i Teofila wyświęcono na księży, siostry natomiast: Sabina wyszła za mąż za Edmunda Orzechowskiego, Maria za Franciszka Pogorzelskiego.
Po przygotowaniu domowym wstąpił do gimnazjum w Lublinie, z którego wystąpił w 1903 z klasy piątej i przez półtora roku uczył się prywatnie w Wilnie. W 1905 wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie.