W latach 1929–1944 występował w Staatsoper w Berlinie, jednocześnie w latach 1929–1933 i 1936–1944 śpiewał w Operze Wiedeńskiej. W 1931 roku jako Walther von Stolzing w Śpiewakach norymberskich debiutował w Metropolitan Opera w Nowym Jorku, gdzie powracał w latach 1933–1934 i 1947–1950. Występował na festiwalu w Bayreuth (1933–1939 i 1952) oraz na festiwalu w Salzburgu (1953–1955 i 1961). Gościnnie śpiewał m.in. w Covent Garden Theatre w Londynie (1934 i 1937) oraz w operze w Chicago (1939–1940).
Jego potężny głos o metalicznej barwie klasyfikowany jest jako tenor bohaterski (Heldentenor). Śpiewak zasłynął przede wszystkim jako odtwórca ról w operach Richarda Wagnera, w tym jako Tristan (Tristan i Izolda), Zygfryd, Zygmunt i Loge (Pierścień Nibelunga), Parsifal, Lohengrin, Tannhäuser, Eryk (Holender tułacz) i Rienzi. W późniejszym okresie kariery wykonywał także role charakterystyczne. Uczestniczył w prapremierowych wykonaniach oper Der Prozess Gottfrieda von Einema (1953), Penelope Rolfa Liebermanna (1954) i Bergwerk zu Falun Rudolfa Wagnera-Régeny (1961). Inne role, które wykonywał to m.in. Otello Verdiego, Herod (Salome), Egistos (Elektra), Maks (Wolny strzelec), Palestrina, Tamburmajor (Wozzeck), Radames (Aida), Florestan (Fidelio) i Bachus (Ariadna na Naksos).