W 1928 ponownie został zatrzymany w półfinale, przegrywając 1:5 z Władysławem Warna. W następnych sezonach nie zakwalifikował się do finałów, dopiero w 1932 ponownie startował w mistrzostwach na szczeblu centralnym, ale już odpadł w pierwszym meczu po przegranej 0:2 z Szipczenski Sokoł Warna. Potem znów przez kilka lat nie mógł zakwalifikować się, a w 1936 po wygraniu 3:0 z Panajot Wołow Szumen w pierwszej rundzie przegrał 0:1 z Krakrą Pernik w ćwierćfinale. W 1937 roku w turnieju finałowym najpierw wygrał 3:0 z Bdin Widyń, w ćwierćfinale 2:0 z Belite Orli Plewen, w półfinale po remisie 1:1 po czasie dodatkowym, Władysław Warna nie pojawił się w drugim meczu. W pierwszym meczu finałowym z Lewskim Sofia zakończonym 1:1 sędzia nie wyznaczył dodatkowego czasu, mimo protestów piłkarzy z Ruse. W drugim meczu Lewski (Ruse) objął prowadzenie 1:0, ale po sygnale asystenta bramka została odwołana. Zawodnicy z Ruse po zakończeniu meczu opuścili boisko tuż przed oficjalnym przyznaniem nagród, po czym wynik meczu został oficjalnie uznany na korzyść Lewskiego Sofia przez walkower (3:0), czyniąc klub wicemistrzami Bułgarii.