W roku 1680 zaś rozpoczęła się epidemia ospy, która dziesiątkowała ludności wiosek misyjnych, prowadząc niektóre z nich nawet do upadku. Mimo tych incydentów, w 1681 roku z Maynas wyruszyła do Quito grupa Indian-neofitów, aby uzyskać bierzmowanie. Rozszerzenie zasięgu redukcji Nauczeni porażkami wcześniejszych dekad, jezuici postanowili zmienić sposób przekonywania Indian do osiedlania się we wioskach misyjnych oraz redukcjach. Postanowiono odejść od przymusu oraz używania siły, a na ich miejsce wprowadzono metodę stopniowego pokazywania Indianom zalet mieszkania w takowych osadach. Początkiem tych zmian była interwencja ojca Enrique Richtera u Indian Campas. Indianie ci wzniecili bunt przeciw Hiszpanii, misjonarzom i ochrzczonym Indianom, w jej wyniku zginął również ojciec Francisco Herrera. Richter przekonał wtedy Campas do zaprzestania swoich praktyk, a był w tym na tyle skuteczny, że niebawem sami poprosili oni o możliwość zamieszkania w wiosce misyjnej.