Pluton żandarmerii Bielsko (plut. żand. Bielsko n/Śl.) – pododdział żandarmerii Wojska Polskiego.
Historia plutonu Pluton żandarmerii Bielsko był organicznym pododdziałem 5 Dywizjonu Żandarmerii. Stacjonował w garnizonie Bielsko.
Z dniem 15 stycznia 1930 weszła w życie organizacja żandarmerii na stopie pokojowej zgodnie, z którą plut. żand. Bielsko zaliczony został do typu III. Skład osobowy plutonu żand. typu III stanowił jeden oficer młodszy (kapitan lub porucznik), 12 szeregowych zawodowych i 12 szeregowych niezawodowych oraz jeden niższy funkcjonariusz (goniec) i dwa konie pociągowe. Ponadto do składu osobowego był przydzielony jeden woźnica z batalionu administracyjnego. Dowódca plutonu był organem śledczym, kierownikiem służby fachowej i wyszkolenia żandarmskiego szeregowych plutonu. W stosunku do podwładnych posiadał uprawnienia dowódcy kompanii.
1 października 1938 dowódcy plutonu podlegał: posterunek żandarmerii Nowy Sącz, posterunek żandarmerii Zakopane, posterunek żandarmerii Cieszyn.
13 lipca 1939 dowódcy plutonu podlegał: posterunek żandarmerii Oświęcim, posterunek żandarmerii Wadowice, posterunek żandarmerii Cieszyn.