W dojściu do szczytu najlepiej posiłkować się szczegółowymi mapami ułatwiającymi orientację w terenie.
Stoki W obrębie szczytu można wyróżnić cztery następujące zasadnicze stoki: południowy południowo-wschodni wschodni północny Występują tu wszystkie typy zalesienia: bór świerkowy, las mieszany oraz las liściasty, przy czym dominuje zalesienie gęstym borem świerkowym. Na wszystkich stokach poza borem świerkowym występują na stokach południowym i północnym wraz z obniżaniem wysokości obszary lasu mieszanego, a na stoku północnym nawet niewielkie połacie lasu liściastego. Niemalże wszystkie stoki charakteryzują się znaczną zmiennością wysokości zalesienia, z występującymi przerzedzeniami, przecinkami oraz polanami. Na stokach brak jest grup skalnych czy też większych pojedynczych skalisk.
Stoki mają stosunkowo jednolite, łagodne i zróżnicowane nachylenia. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 2° (stok południowo-wschodni) do 12° (stok północny). Średnie nachylenie wszystkich stoków góry (średnia ważona nachyleń stoków) wynosi około 8°. Maksymalne średnie nachylenie stoku północnego, na wysokościach około 980 m n.p.m., na odcinku 50 m nie przekracza 20°. Stoki pokryte są siecią dróg (m.in. Mravenčí cesta) oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i duktów.