Od 1 stycznia 1930 służył w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu na stanowisku instruktora 4. kompanii. 2 grudnia 1930 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 4. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Z dniem 30 stycznia 1934 został przesunięty w CWŻand. z 1. do 3. kompanii. W październiku 1934 został przeniesiony do 1 Dywizjonu Żandarmerii na stanowisko dowódcy plutonu żandarmerii Dęblin. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 24 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji, objął stanowisko szefa służby żandarmerii 28 Dywizji Piechoty.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz.