Kadłub Okręt został zaprojektowany w projekcie o numerze 329, jako jednostka o długości (LOA) 600 stóp (182,95 metra) i długości na linii wodnej (LWL) 582 stopy (177 metrów) oraz maksymalnej szerokości 66 stóp (20,11 metra), przy wyporności standardowej 9006 ton, przy czym wyporność pełna wynosiła 10 965 tonNorman Friedman: U.S. Cruisers, s. 125.Norman Friedman: U.S. Cruisers, s. 472.. Średnica taktyczna jednostki wynosiła 750 jardów (685,8 metra) przy prędkości 20 węzłów. Przy konstrukcji „Chestera” przyjęto koncepcję całkowicie płaskiego pokładu z wysoko podniesioną dziobówką, co zapewnić miało lepszą dzielność morskąJohn Jordan: Warships After Washington, s. 111-118..
Wyporność okrętu była wynikiem przeszacowania wyporności na etapie projektowym – skutkiem dążenia do minimalizacji wyporności celem zmieszczenia jej w limicie traktatowym, zaprojektowano jednostkę o zbyt małej wyporności. Rezultatem niewłaściwych szacunków na tym etapie, było niewykorzystanie pełnej dopuszczonej traktatem wyporności przy jednocześnie zbyt słabym opancerzeniu, a także zbyt duża wysokość metacentryczna co powodowało zbyt krótkie i głębokie przechyły.