Kontekst biały do jasnobrązowego, miękki, włóknisty, niestrefowany, o grubości do 2 mm. Warstwa rurek o grubości do 3 mm, tej samej barwy co kontekst i ściśle z nim zrośnięta. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w kontekście cienkościenne do grubościennych, z częstymi rozgałęzieniami i prostymi septami, o średnicy 2–4 µm. Strzępki szkieletowe w kontekście szkliste, grubościenne, niekiedy z prostymi septami, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2,5–6 µm. Strzępki tramy podobne. Cystydy rzucające się w oczy, obfite, grubościenne, na wierzchołkach silnie inkrustowane, 50–110 × 5–10 µm. wystający do 40 µm ponad hymenium. Wyrastają w subhymenium ze szkieletowych strzępek tramy. Na strzępkach brak sprzążek. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, rozwijająca się w misternie rozgałęzionych kandelabrach, 20–30 × 4–6 µm z prostymi septami u podstawy. Bazydiospory podłużne do cylindrycznych, proste do lekko zakrzywionych, szkliste, gładkie, nieamyloidalne, 5–7 × 2–3 µm. Gatunki podobne Od wielu gatunków rozpostartych grzybów zasiedlających korę drzew najłatwiej porokolczaka mlecznego odróżnić po białej barwie. Wątpliwości rozstrzygnąć można badaniem mikroskopowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Porokolczak mleczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.