W 1855 roku ze stacji w pociągach Kolei Górnośląskiej odjeżdżało 6988 osób (średnio 19,14 pasażerów dziennie), w 1860 roku w klasie I-III 36 356 pasażerów, a w klasie IV 7764 podróżnych (średnio 121,47 osób dziennie), natomiast w 1870 roku odpowiednio 81 716 i 70 399 osób (średnio 419,96 pasażerów dziennie). Z pociągów Kolei Wilhelma odpowiednio w I-III i IV klasie w 1860 roku korzystało 11 737 i 7084 pasażerów, w 1865 roku 7527 i 27 560 pasażerów, a w 1870 roku 10 089 i 35 222 osób. W pociągach Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej kursowało w 1860 roku 37 581, w 1865 roku 35 164, a w 1870 roku 44 866 osób. Łącznie, w 1870 roku średnio ze stacji korzystało 1250 osób dziennie. Pod względem ruchu towarowego głównym towarem przewożonym w II połowie XIX w. były produkty przemysłu górniczego i hutniczego. W 1870 roku na liniach Kolei Górnośląskiej ze stacji wywieziono 1 425 745 cetnarów towarów, a na linii Kolei Wilhelma 835 855 cetnarów. Zarówno wielkość ruchu pasażerskiego, jak i towarowego oraz znaczenie stacji w systemie komunikacji kolejowej Górnego Śląska stanowił jeden z czynników miastotwórczych Katowic, które w 1865 uzyskały prawa miejskie.
Przebudowa dworca i okres do lat 60.