Johann Christoph Stöphasius (również: Stoephasius, Stephasius, Stoephazyusz, Stefazyusz, Stefazjusz) (ur. 10 września 1772 w Górkach, zm. 9 listopada 1842 w Lesznie) — nauczyciel, filolog, działacz oświatowy, pastor.
Życiorys Urodził się w rodzinie pastora 10 września 1772 w Górkach w ówczesnej Brandenburgii. W latach 1794–97 studiował teologię protestancką, filozofię i filologię klasyczną na uniwersytecie w Halle oraz ukończył seminarium nauczycielskie w Berlinie. W Poczdamie w 1802 pracował jako nauczyciel domowy. W 1804 wraz z S.B. Linde przyjechał do Warszawy i w roku następnym został powołany na rektora nowo powstałego Liceum Warszawskiego. Uczył języków klasycznych wraz z retoryką i języka niemieckiego. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego pozostał w Warszawie i nauczył się języka polskiego.
W 1819 został powołany na czynnego członka Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych. Przygotowywał podręczniki szkolne z łaciny i greki oraz opracowywał programy nauczania. Był ceniony za wkład w przywracanie polskiego systemu szkolnego.