Nowa generacja linii produkcyjnych do wytwarzania włóknin, zamiast metalowych igieł wykorzystuje do procesu zapętlania włókien energię mikrostrumienia wody, wytryskiwanej pod wielkim ciśnieniem (dochodzącym do 600 bar) z dysz zawierających kilka tysięcy mikrootworków. Strumienie te, skierowane z kilku kierunków na warstwę niesprasowanego włókna, rozłożonego na tkaninie nośnej wykonanej z włókien metalowych (siatka formująca), zapętlają je i wiążą mechanicznie (hydrodynamicznie) ze sobą. Ten rodzaj produkcji pozwala na dużą wydajność maszyn, wielokrotnie przewyższającą prędkość maszyn włókienniczych, wykorzystujących metalowe igły jako środek spętlający włókno. W branży włókienniczej tę technologię przyjęło się określać jako „igłowanie wodne”, „technologia igłowania hydrodynamicznego” ., „aqua-jet” lub „spunlace”. Wodną technologię igłowania włókna opracowano w Japonii w latach 70. XX wiekuPatent na technologię „spunlace” nr EP0972873 B1, zgłoszony 17.07.1998 ..