Emil Beck (ur. 22 listopada 1887 w Sachsenweiler, zm. 20 lutego 1982 tamże) – niemiecki inżynier i urzędnik w Deutsche Reichsbahn.
Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej w latach 1907–1911 Beck studiował inżynierię lądową w Wyższej Szkole Technicznej w Stuttgarcie (Technische Hochschule Stuttgart) i w Królewskiej Wyższej Szkole Technicznej w Gdańsku (Königliche Technische Hochschule zu Danzig). Po odbyciu aplikacji Beck pracował jako rządowy majster budowlany (Regierungsbaumeister) (asesor) na Kolejach Państwowych Wirtembergii (Königlich Württembergische Staats-Eisenbahnen).
Beck brał udział w I wojnie światowej jako oficer i został odznaczony Krzyżem Żelaznym II i I klasy.
Po powrocie do cywilnej służby kolejowej Beck został w 1922 r. przeniesiony do Wrocławia. W 1923 r. udał się do Albanii w charakterze głównego inżyniera budowy kolei i dróg, gdzie po niedługim czasie powierzono mu stanowisko Generalnego Dyrektora Robót Publicznych. W 1928 r. Beck wrócił do Niemiec, ponownie zatrudniając się w Dyrekcji Kolei Rzeszy we Wrocławiu (Reichsbahndirektion Breslau)Reichsbahndirektionspräsident Beck, [w:] Zeitung des Vereins Mitteleuropäischer Eisenbahnverwaltungen, 80. Jahrgang, Nr. 14, 4. April 1940..