Kópakonan – metalowa rzeźba postaci kobiety-foki z farerskich legend, zlokalizowana w Mikladalur na wyspie Kalsoy na Wyspach Owczych (Dania).

Geneza (legenda) Legenda o „kobiecie foce” jest jedną z najbardziej znanych farerskich baśni ludowych. W przeszłości uważano, że foki były pierwotnymi istotami ludzkimi, które dobrowolnie szukały śmierci w oceanie. Trzynastej nocy w roku pozwolono im wychodzić na ląd, zdjąć skórę i bawić się w tańcu, jako ludzie. Młody rolnik z wioski Mikladalur na wyspie Kalsoy porwał jedną z tańczących istot i nie chciał oddać jej foczej skóry. Musiała więc towarzyszyć mu w pracy na farmie. Trzymał ją przy sobie przez wiele lat jako żonę. Urodziła mu kilkoro dzieci. Pewnego dnia jednak, gdy została sama w domu, a rolnik zapomniał zabrać ze sobą klucza od pomieszczenia ze skórą, odzyskała ją wreszcie i wróciła do oceanu, gdzie czekał na nią jej morski partner, tęskniący przez wiele lat. Niezależnie od tego przez lata wracała potem do brzegu, by przyglądać się swoim ludzkim dzieciom, a one wierzyły, że to ich matka. W dniu, gdy ludzie ze wsi planowali wejść w głąb jednej z jaskiń na dalekim wybrzeżu, by polować na żyjące tam foki, dawnemu mężowi ukazała się foka, jego żona i powiedziała, że jeśli pójdzie na polowanie, powinien upewnić się, że nie zabił jej obecnego męża-foki i dwóch młodych synów.