parał się również krytyką sztuki i publikował swoje felietony na łamach „Gazety Polskiej”. Również w 1934 uczestniczył w XIX Biennale w Wenecji, 19 grudnia tego roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1935 powstało ostatnie z ugrupowań zainicjowanych przez Tadeusza Pruszkowskiego – „Grupa Czwarta”.

Jego uczniem był Natan Korzeń.

W 1935 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii LiteraturyRocznik Polskiej Akademii Literatury, Warszawa 1937, s. 255.. W 1938 został pierwszym honorowym obywatelem Kazimierza Dolnego. W tym samym roku ukończył na tamtejszym Wzgórzu Trzech Krzyży budowę monumentalnej willi, zaprojektowanej w 1934 przez prof. Lecha Niemojewskiego.

Wybuch II wojny światowej zastał go w Kazimierzu Dolnym, razem z żoną wyjechał do Warszawy i pozostawał tam przez cały czas, praktycznie nie opuszczając domu. Został aresztowany w nocy z 30 czerwca na 1 lipca 1942 i przetransportowany do siedziby Gestapo w Alei Szucha. Po przesłuchaniu przewożono go do więzienia na Pawiaku, zginął zastrzelony podczas próby ucieczki z konwoju podczas przejazdu ulicą Orlą. Do 1945 jego ciało spoczywało na terenie boisk Skry przy ulicy Okopowej razem z ofiarami Getta.