Jej mężem był Antoni Feill, którego poślubiła jeszcze przed wstąpieniem na krakowską akademię. Nigdy jednak nie zdecydowała się na posiadanie dzieci. Odbyła podróże artystyczne do Paryża, Pragi, Drezna, Budapesztu i do Włoch. Byłą członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków (od 1935). W 1944 Niemcy spalili jej dom na Rasikach w Woli Zręczyckiej, w którym mieszkała wraz z mężem. Jej dorobek artystyczny stworzony przed wojną przetrwał, przetrzymywany przez potomków rodziny Feill. Po drugiej wojnie światowej pracowała jako nauczycielka kontraktowa w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Krakowie, potem była zatrudniona w krakowskiej Spółdzielni ZPAP. W czasie wojny pracowała razem z Haliną Miączyńską w Kawiarni Artystów (Kawiarni Plastyków) przy Łobzowskiej 3 w Krakowie. Od 1955 mieszkała z mężem w Zakopanem.
Malowała pejzaże, martwe natury i kwiaty, najczęściej były to akwarele. Prace powstawały również w technice olejnej. Tworzyła grafiki, sztukę użytkową i rysowała. Wystawiała w Krakowie, Katowicach, Wrocławiu i Poznaniu.
Zmarła bezdzietnie na raka. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie w rodzinnym grobowcu BujańskichKwatera FA, rząd: zach, miejsce: po lewej Hankiewiczów..
W Woli Zręczyckiej znajduje się dwór Feillów, w którym można obejrzeć stałą ekspozycję „Stefania Feill.