zob. [dostęp 2022-02-06]., gdzie jeszcze przed uzyskaniem stopnia licencjata prawa, był rektorem. Placówka ta posiadała kilkuosobowe grono nauczycielskie i patronat Rady Miejskiej, który pozwalał angażować nauczycieli o najwyższych kwalifikacjach. Szkoła przeznaczona była dla synów mieszczan krakowskich, w szczególności niemieckiego pochodzenia. W literaturze wzmiankowane są dwa spory sądowe z udziałem Jana z Toszka. W listopadzie 1475 r., wraz z mistrzami Grzegorzem ze Stawiszyna, Maciejem z Kobylina i Janem z Oświęcimia rozsądzał sprawę zamieszek wywołanych przez Mikołaja z Oleśnicy w jednej z krakowskich burs (winowajca został skazany na karę pieniężną). W 1478 r. sam miał sprawę w sądzie rektorskim ze Stanisławem z Kobylina o księgę Dekretów, którą wypożyczył z biblioteki kolegium (Janowi z Toszka nakazano jej zwrot). W związku z gwałtownym rozwojem epidemii cholery wyjechał z Krakowa w roku 1482, udając się do rodzinnego miasta. Zmarł w Toszku w dniu wspomnienia św. Andrzeja (29 listopada 1482)M. Zdanek, Jan z Toszka (zm. 29 XI 1482) [dostęp 2022-02-07]. Prawdopodobnie śmierć Jana z Toszka została odnotowana jako przypadek ówczesnej epidemii na Górnym Śląsku. Zob. .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan z Toszka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.