Ciało włosopuklerznika wrzaskliwego pokrywa pancerz. Karapaks okrywający tułów składa się z trzech części: tarczy łopatkowej (scapular shield) na przodzie, tarczy miednicznej (pelvis shield) z tyłu i sześciu-ośmiu luźniejszych, ruchomych pierścieni pomiędzy nimi. Brzegi płytek (scutes) są zaokrąglone. Środkowo-grzbietowe płytki tarczy miednicznej mają 1–2 otworki, przez które uchodzą gruczoły miedniczne. Pancerz zwierzęcia ubarwiony jest na brązowo, plamkowany, z barwą bladoopaloną. Adekwatnie do nazwy rodzajowej porastają go liczne włosy barwy opalonej.
Ciało wspierają dobrze zbudowane kończyny, krótkie, zakończone spłaszczonymi pazurami. Przednia łapa kończy się czterema pazurami, z których drugi przewyższa długością pozostałe. Uszy włosopuklerznika wrzaskliwego są duże.
Genetyka Włosopuklerznik wrzaskliwy ma diploidalną liczbę chromosomów równą 62. Liczba fundamentalna wynosi 88.
Systematyka Nowy gatunek został opisany przez Graya w 1865 pod nazwą Dasypus vellerosus, a więc w rodzaju pancernik. Później został przeniesiony do rodzaju włosopuklerznik;