Wobec niepowodzenia drogi sądowej wielcy hodowcy w Wyomingu (zrzeszeni w Stowarzyszeniu Hodowców Bydła w Wyomingu) zdecydowali się egzekwować prawo na drodze samosądów – ich pierwszymi ofiarami stali się (pozostający w związku uczuciowym): James Averell i Ella Watson, napadnięci (sprawcy, mimo znanej tożsamości, wobec braku świadków nie zostali skazani) w 1889 na swoim ranczu (leżącym na terenie uważanym przez hodowców za otwarte pastwisko) w następstwie oskarżeń o kradzież i przywłaszczenie bydła – to wydarzenie zaowocowało powołaniem przez drobnych ranczerów własnego stowarzyszenia (Stowarzyszenie Farmerów i Hodowców Północnego Wyomingu) i rozpoczęcia współdziałania w zakresie spędu bydła.. Próba przegnania ich bydła w 1892 bezpośrednio na wschód (pomijając powiązane ekonomicznie z przeciwnikami linie kolejowe) spotkała się z kontrakcją ze strony wielkich hodowców – grupa awanturników wynajęta przez tych ostatnich zabiła zawczasu i mającego dowodzić spędem Nathana Championa, i trzy osoby mające w nim pomagać, co spowodowało założenie przez lokalną społeczność straży obywatelskiej i wnioskowanie o samosąd nad winnymi, do którego nie doszło ze względu na interwencję wojsk federalnych wysłanych na żądanie prezydenta Benjamina Harrisona (w następstwie petycji ze strony wielkich hodowców) w celu przywrócenia porządku (zabójcom