(Zobacz też: iluzja ponadprzeciętności); przekonanie, że jesteśmy znacznie lepsi pod względem moralnym lub sprawnościowym od przeciętnej osoby (dobroć, inteligencja, sprawność seksualna, ciepło emocjonalne, odwaga itp.); swoje sukcesy przypisujemy zwykle sobie, porażki okolicznościom (zobacz też: tendencja samoobronna); posiadane przez nas zalety uważamy za ważniejsze niż inne cechy osobowości (pozytywne myślenie); dążenie do korzystnej autoprezentacji; korzystne porównywanie się z innymi (tak zwane porównywanie się w dół).
Przyczyny autowaloryzacji Dlaczego ludziom zależy na dobrym myśleniu o sobie? Czemu dążą raczej do wysokiej niż przeciętnej lub niskiej samooceny? Jest kilka teorii, próbujących wyjaśnić fenomen dążenia do wysokiej samooceny: jest ona socjometrem; motywuje; chroni przed lękiem; utrzymuje przekonanie, że jesteśmy w stanie sprostać podstawowym wymaganiom, jakie stawia nam życie; świadomość tego sprawia, że możemy poczuć się zrelaksowani, niepokój staje się bardziej bezpodstawny; sprawia, że ufamy we własne możliwości, jesteśmy przekonani co do kompetencji swego umysłu.