Na Węgrzech i Słowacji thumb|240px|right|Zakładając dom dla biednych i chorych Od 1362 r. przebywał na Węgrzech w służbie Ludwika Węgierskiego. Jako stronnik Andegawenów, a potem Siemowita IV został usunięty ze starostwa brzeskiego przez króla Władysława Jagiełłę i opuścił Polskę, wiążąc się z dworem Zygmunta Luksemburskiego, od 1387 r. króla Węgier, a od roku 1410 króla Niemiec. W tym samym roku Ścibor zostaje księciem Halicza. Zasłużył się nad Dunajem w walkach z Turkami, gdzie podobno uratował królowi życie w bitwie pod Nikopolis. W latach 1401–1403 stłumił na Węgrzech bunty przeciwko Zygmuntowi Luksemburskiemu, ratując w ten sposób przyszłemu cesarzowi węgierską koronę.
Jego własnością był zamek Beckov na dzisiejszej Słowacji w pobliżu Trenczyna, który dostał w 1388 r. wraz z zamkiem Uhrovec. Zamek w Beckovie znacznie rozbudował na główne centrum swoich posiadłości wraz z przyległym Nowym Miastem nad Wagiem oraz innymi wielkimi dobrami i zamkami na tzw. Górnych Węgrzech, między innymi Vigvár, Torbag, Modor, które otrzymał w 1390 r. Następnie w 1392 r. dostał od króla Czachtice, zamki Berencs, Detrekő, Éleskő, Jókő, Korlátkő, Zavár, został żupanem (wojewodą) Trenczyna i Nitry, stając się zarazem jednym z najbogatszych i najpotężniejszych magnatów węgierskich.