Norbert de Boynes (ur. 24 sierpnia 1870 w La Trinité-des-Laitiers, zm. 6 października 1954 w Rzymie) – francuski jezuita, wikariusz generalny Towarzystwa Jezusowego po śmierci poprzedniego Wikariusza Generalnego Alessio Magniego 12 kwietnia 1944. Urząd ten sprawował aż do wyboru nowego generała zakonu Jean-Baptiste Janssensa na 29. Kongregacji Generalnej 15 września 1946 roku.

Początki działalności Do zakonu wstąpił 18 października 1888 roku, w miejscowości Slough, położonej w angielskim hrabstwie Berkshire. Święcenia również przyjął w Anglii 24 sierpnia 1902 w miejscowości Canterbury, w hrabstwie Kent. Jego ostatnie śluby miały jednak już miejsce we Francji 2 lutego 1906 w Paryżu. W zakonie, jeszcze przed objęciem stanowiska wikariusza generalnego, pełnił różne ważne funkcje. Był kolejno pomocnikiem prowincjała, mistrzem nowicjuszy, a w latach 1912–1918 przełożonym prowincji francuskiej. Podczas trwania swoich dwóch kadencji prowincjała odwiedził misję w Jiangnan w Chinach i zorganizował jej podział. Później przez cztery lata sprawował funkcję wizytatora, odwiedzając prowincje w Ameryce Północnej oraz misje na Jamajce, w Nankin i na Bliskim Wschodzie.