Jan Sawinicz (Sulima Sawinicz) (ur. 1811, zm. po 1883) – pedagog, publicysta, tłumacz.
Życiorys Urodził w 1811 w rodzinie unickiego prałata w Wieliżu, który był asesorem w Kolegium Duchownym Rzymskokatolickim w Petersburgu.
Jan Sawinicz uczył się w unickim seminarium w Połocku w latach 1819–1828 (było to gimnazjum z klasą przygotowawczą i dwa lata teologii). W 1828 rozpoczął studia na wydziale filozoficznym uniwersytetu w Moskwie.
W czasie studiów współpracował z rosyjskimi czasopismami, w których opublikował m.in. przekład komedii Wojciecha Bogusławskiego „Henryk VI na łowach” oraz dla dyrekcji teatrów w Moskwie „Damy i huzary” Aleksandra Fredry. W 1833 wydał po rosyjsku gramatykę polską.
W okresie studiów był jednym z organizatorów Stowarzyszenia Miłośników Literatury Ojczystej, dla którego napisał statut. Sawinicz nie ukończył studiów i w 1835 opuścił uczelnię. W czasie studiów utrzymywał znajomości z Polakami przebywającymi w Moskwie, byli to m.in.: Józef Jeżewski, Onufry Pietraszkiewicz, Jan Wiernikowski, Kacper Szaniawski, oraz Jan Czeczot.
W latach 1835–1840 był nauczycielem w guberni tomskiej, a następnie uczył w moskiewskim Gimnazjum Drugim.