W XVII wieku, stuleciu wojen, przedstawiciele Trzeciego Ordynku wchodzili w skład Rady Wojennej, która miała zadanie czuwać nad sprawami organizacji obrony miasta. Liczba przedstawicieli pospólstwa odpowiedzialnych za wojskowość wynosiła od 4 do 8. Do reprezentantów Trzeciego Ordynku w Radzie Wojennej należał żyjący w latach 1600-1657 Jakub Stüve.
XVIII-XIX wiek Podczas epidemii dżumy w 1709 roku czterech przedstawicieli Trzeciego Ordynku, po jednych z każdego kwartału, wchodziło w skład zawiązanej Rady Zdrowia (Collegium Sanitatis), której celem było kierowanie akcją walki z zarazą. Do zadań przedstawicieli stanu średniego należało między innymi rozdzielanie żywności chorym.
W połowie XVIII wieku członkowie Trzeciego Ordynku stali się główną siłą opozycji przeciw Radzie Miasta. W 1749 roku powołano ośmioosobową komisję, która opracowała w 68 punktach zażalenie do króla polskiego Augusta III na jej działalność i politykę. Postulaty zostały przez władcę zaakceptowane 10 lutego 1750 r. W wydanej 20 lipca 1750 ordynacji król zagwarantował kupcom 1/3 miejsc w Radzie i Ławie, a także przyznał prawo do wnoszenia spraw pod obrady na każdym posiedzeniu władzy miejskiej.