Trio fortepianowe E-dur op. 5 – trio fortepianowe skomponowane przez Franciszka Lessela. Drukiem ukazało się w Lipsku ok. 1807. Utwór w stylu brillant należy, obok Tria Es-dur op.4 tego samego kompozytora, do najwybitniejszych polskich triów fortepianowych przed Triem g-moll op. 8 Fryderyka Chopina.
Informacje ogólne Trio fortepianowe E–dur op. 5 Franciszka Lessla skomponowane zostało przez kompozytora podczas pobytu w Wiedniu, gdzie studiował u Josepha Haydna w latach 1799–1809, będąc jednym z jego ulubionych uczniów. Trio op. 5 jest drugim kolejnym dziełem napisanym na fortepian z obligatoryjnym udziałem dwóch instrumentów. Pierwszą taką próbą było Grand Trio op. 4 na fortepian, klarnet i róg. Wysokie musiały być możliwości pianistyczne samego Lessla o czym świadczy dość wymagająca partia fortepianu. Tak opisywano jego zdolności po jednym z koncertów w Warszawie: (...) Jaśnie Pan Lessel w koncercie swym dał poznać, iż gra na fortepianie jak mistrz w sztuce swojej (...), trzymał się najtrafniejszych smaku prawideł.
Godna podkreślenia jest w Triu op. 5 niezależność wszystkich instrumentów.