Józef Stanisław Wierzbicki, ps. Alfons Lati (ur. 12 lutego 1853 w Henrykówce na Podolu, zm. 30 stycznia 1936Ś. p. Józef Stanisław Wierzbicki, Ludwika Życka // Kurjer Nowogródzki R.6, №71 (12-03-1936) w Nowogródku) – polski poeta, dramatopisarz, krytyk literacki i publicysta przełomu pozytywizmu oraz Młodej Polski, uważany za jednego z przedstawicieli parnasizmu oraz neoromantyzmu.

Życie Kształcił się w gimnazjum w Kamieńcu Podolskim. Wpierw studiował medycynę, a następnie prawo na Kijowskim Uniwersytecie Narodowym im. Tarasa Szewczenki. Od 1880 roku pracował jako adwokat w Mińsku, aby po 1918 roku zamieszkać na stałe w Polsce. Prowadził spokojne i dostatnie życie. Jako poeta zadebiutował w 1873 roku na łamach „Kłosów”, gdzie dwa lata później opublikował także poemat Sen, później współpracował także z „Tygodnikiem Illustrowanym”, „Prawdą” oraz „Głosem”. W 1905 został uczczony jubileuszem z okazji trzydziestolecia pracy pisarskiej.