Brzeg zmienny, ale przeważnie określony, u młodych owocników często włókienkowaty. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki wyraźne, cienkościenne, o średnicy do 3 µm, bez sprzążek; kierunek strzępek głównie pionowy. W starych owocnikach strzępki są częściowo zapadnięte, dzięki czemu tekstura w przekroju nabiera wyglądu przypominającego siatkę. Cystyd brak, ale w wierzchołkowej części strzępek kolców znajdują się silnie inkrustowane strzępki podobne do cystyd. Podstawki maczugowate, często zwężające się do kształtu przypominającego łodygę, przeważnie o wymiarach 35–50 × 6–7 µm, czasem dłuższe, zwłaszcza u młodych owocników, zwykle z 4 sterygmami. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, z gutulami w protoplazmie, 7–10 × 4–6 µm (według Bourdota i Galzina czasami osiągające 12 × 7,5 µm), pod mikroskopem szkliste, ale w masie żółte.
Występowanie i siedlisko Podano jego stanowiska w Ameryce Północnej i Południowej, Eurazji, Australii i na niektórych wyspach. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce do 2003 r. znane były tylko dwa stanowiska i to już historyczne, podane przez G. Bresàdolę w 1903 r. i B. Eichlera w 1904 r. w Międzyrzeczu Podlaskim. Według W. Wojewody jest to gatunek na terenie Polski wymarły.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach na martwym drewnie. W Polsce notowany był na drewnie topoli osiki i dębie.
Przypisy
Kategoria:Korownicowate Kategoria:Mykobiota Polski