populacje z tropikalnej części Indii nie zapadają w sen zimowy. Kolonie liczą zwykle od 10 do 1000 osobników, najczęściej od 20 do 100 (Radżastan) albo podczas lata od 50 do 500 (Bihar). W Radżastanie podczas surowej zimy ssaki te łączą się w wielkie kolonie, liczące nawet 7500 osobników, i spędzają czas głęboko pod ziemią.
Echolokacja Echolokacja jest słabo wykształcona i określana jako prymitywna, bo te rudawkokształtne używają sygnałów o czterech lub więcej harmonicznych i niewielkich wahaniach częstotliwości. Zarejestrowane ultradźwięki o największej energii liczą 30–40 kHz. Podczas patrolowania terenu brodawkonos mały emituje dźwięki o częstotliwości 10 kHz, często pojedyncze kliknięcia powtarzają się, w czasie 20–40 milisekund. Kiedy ląduje, dźwięki dochodzą do 40 kHz, a następnie szybko opadają do 5–10 kHz. Odgłosy, jakie wydają samotne, pojedynczo latające osobniki, znacznie różnią się od tych wydawanych przez lecącą kolonię.