Na początku 1985 roku został mianowany przez swojego ojca prezesem zarządu koncernu telekomunikacyjnego Philippine Communications Satellite Corporation (PHILCOMSAT).
W 1986 po obaleniu Ferdinanda Marcosa wskutek tzw. żółtej rewolucji, rodzina Marcosów uzyskała azyl na Hawajach, gdzie zamieszkali w rezydencji w Makiki Heights w Honolulu. Bongbong Marcos powrócili na Filipiny w 1991https://news.abs-cbn.com/halalan2016/nation/01/21/16/if-marcos-wins-ph-will-be-laughingstock-of-the-world-osmena.
W wyborach 1992 roku został wybrany do Izby Reprezentantów z okręgu Ilocos Norte. W 1998 roku ponownie wrócił na stanowisko gubernatora Ilocos Norte. Pełnił tę funkcję przez trzy kolejne kadencje do 2007 roku. W 2007 roku został ponownie wybrany do Izby Reprezentantów i objął funkcję zastępcy lidera mniejszości parlamentarnej. W 2010 i 2013 roku wybierany do Senatu Filipin. Bezskutecznie kandydował na wiceprezydenta Filipin w wyborach powszechnych w 2016 roku. Zwyciężył w wyborach prezydenckich w 2022 roku, zdobywając 58,77% oddanych głosów. 30 czerwca 2022 w Muzeum Narodowym Filipin złożył przysięgę jako 17. prezydent Filipin.
Życie prywatne Marcos jest od 1993 żonaty z prawniczką Louise Aranetą. Mają trzech synów: Sandro (ur. 1994), Josepha (ur. 1995) i Williama (ur. 1997).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Prezydenci Filipin