W 1889 gmina żydowska zorganizowała zbiórkę darowizn i zakupiła dom na działalność Towarzystwa Edukacji Rodzinnej i Opieki Ludowej. Mieścił się przy Weststraße 16 (później Friedrich-Ebert-Straße). Po śmierci męża Golschmidt stał się nie tylko domem, ale także ośrodkiem edukacji kobiet sponsorującym kursy i wykłady edukacyjne oraz imprezy kulturalne i społeczne. Również członkowie i członkinie stowarzyszenia mogli tu mieszkać. W 1898 Goldschmidt i Auguste Schmidt przygotowały petycję w imieniu Niemieckiego Związku Kobiet o ustanowienie metody wychowawczej Fröbla jako oficjalnego miejskiego i państwowego systemu edukacyjnego. W petycji poproszono o objęcie przedszkoli standaryzacją i nadzorem państwowym, z obowiązkowym włączeniem do systemu wszystkich dzieci. Działaczki spotkały się ze sprzeciwem ze strony tych, którzy postrzegali przymusową edukację jako wypierającą prawa rodzinne do wychowania dzieci i oskarżali kobiety o próby zniszczenia rodziny. Byli też tacy, którzy postrzegali proponowane przez Goldschmidt rozwiązania jako środek do przymusowego mieszania dzieci z różnych klas społecznych. Chociaż Goldschmidt broniła swojego planu, publikując odpowiedź dla swoich krytyków pt.