Dopiero w 1938 roku w tekście Manifesto della ceramica futurista (pol. Manifest ceramiki futurystycznej) Marinetti oficjalnie uznał udział Benedetty w powstaniu taktyzmu, podając ich współudział w jego odkryciu.
Artystyczne poszukiwania Benedetty, które można powiązać z futuryzmem dotyczyły eksperymentów techniką parolibera oraz zgłębianie nazwanej przez siebie sintesi grafiche (syntezy graficznej). Artystka podjęła te starania, by zilustrować swoją powieść z 1924 roku Le Forze Umane (pol. Siły ludzkie). Efektem jej pracy było stworzenie dziewiętnastu prac: syntez tekstu i kontekstów, w których połączyła razem mimetyzm i abstrakcję, tekst i intuicyjne szkicowanie. Poprzez prace z tej serii zaprezentowała swoje koncepcje płci, o których pisała też w swoich tekstach – kobiety i mężczyźni są sobie równi i tak samo potrzebni.
W listopadzie 1924 roku uczestniczyła w I congresso nazionale futurista (pol. I Narodowym Kongresie Futurystów) w Mediolanie.