mały|332x332px|Strona tytułowa pierwszego wydania Elegii duinejskich nakładem Insel Verlag (1923) Elegie duinejskie (niem. Duineser Elegien) – zbiór dziesięciu elegii autorstwa Rainera Marii Rilkego (1875-1926). Poeta rozpoczął je pisać w 1912 roku, goszcząc u księżnej Marie von Thurn und Taxis w zamku Duino nad Adriatykiem, ukończył zaś w lutym 1922 roku w Château de Muzot w szwajcarskim kantonie Valais.
Historia powstania Zamek Duino i pierwsze elegie Po ukończeniu Pamiętników Malte Lauridsa Brigge Rilke popadł w niemoc twórczą. Jesienią 1911 roku księżna Taxis zaprasza poetę do zamku Duino opodal Triestu. Rilke spędził tam kilka samotnych miesięcy. Pewnego dnia podczas spaceru wzdłuż adriatyckiego wybrzeża poeta miał wrażenie, że słyszy wśród szumu wiatru głos wypowiadający początkowe słowa utworu Wer, wenn ich schriee, hörte mich denn aus der Engel Ordnungen?