Dopóki nie było Elegii, czułem, jakbym miał serce okaleczone. One są. Istnieją”Rilke do Lou Andreas-Salomé (11 II 1922), w: Rainer Maria Rilke – Lou Andreas-Salomé Listy, Warszawa 1986, s. 532-533..
Czas i miejsce powstania Elegie duinejskie powstawały w kilku fazach. W Duino między styczniem a marcem 1912 roku poeta napisał dwie pierwsze elegie oraz fragmenty kilku pozostałych. Pracę kontynuował w następujących okresach i miejscach:
styczeń–luty 1913 roku, Ronda: powstaje Elegia szósta (wersy 1-31) późna jesień 1913 roku, Paryż: powstają Elegia trzecia, Elegia szósta (wersy 42-44) oraz fragmenty Elegii dziesiątej 22-23 listopada 1915 roku, Monachium: powstaje Elegia czwarta 7-26 lutego 1922 roku, Muzot: powstają Elegie siódma, ośma, dziewiąta, szósta (wersy 32-41), dziesiąta (od wersu 16) oraz piąta.
Przekłady na język polski Na język polski Elegie przekładali między innymi Stefan Napierski, Mieczysław Jastrun, Adam Pomorski oraz Andrzej Lam.
Wersje tytułu W pierwszym polskim przekładzie Stefan Napierski posłużył się formą Elegie duinezyjskie, Mieczysław Jastrun oraz Andrzej Lam używają formy Elegie duinejskie, zaś Adam Pomorski Elegie duińskie.