W 1946 roku powrócił do Harbinu, gdzie został wybrany do redagowania i pisania dla dziennika 文化報, który założył pod patronatem partyjnym w 1947 roku w rocznicę powstania Ruchu 4 Maja. Jego teksty szybko wywołały gniew wielu kadr najwyższego szczebla w Yan’an, które krytykował. Jego prestiż zapewniał mu jednak pewien stopień immunitetu. W końcu jednak Komitet Centralny Komunistycznej Partii Chin postanowił wysłać go do pracy z górnikami w Fushun w prowincji Liaoning.
Okres ChRL i śmierć
Ponownie profesjonalnie zaczął pisać w latach pięćdziesiątych w Pekinie. Jego okres ciężkiej pracy w kopalniach był inspiracją dla książki 五月的礦山. Opublikował także listy między sobą a Lu Xunem i Xiao Hong.
Kres jego pisarstwa nastąpił w 1957 roku, gdy został uznany za prawicowca. Podczas rewolucji kulturalnej został uwięziony. Został zrehabilitowany w 1979 roku, po czym znów stał się aktywny w kręgach literackich, aż zmarł z powodu komplikacji zdrowotnych w 1988 roku.
Kategoria:Chińscy prozaicy XX wieku Kategoria:Ofiary rewolucji kulturalnej Kategoria:Pisarze związani z Pekinem Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1988