Dzięki skróceniu TTI system może sprawniej reagować na zmieniające się warunki propagacji sygnału. Zamiast opisanego w rozdziale powyżej mechanizmu kontroli mocy, dla zmiennych warunków propagacji sygnału dostosowuje się szybkość transmisji (przy stałej mocy przeznaczonej na danej transmisji). Okazuje się, że takie podejście jest lepsze jeśli chodzi o użycie zasobów radiowych. Zastosowano specjalne algorytmy, które umożliwiają przyznawanie zasobów radiowych poszczególnym terminalom (czas na transmisję, liczbę kodów ortogonalnych służących do wyodrębnienia poszczególnych transmisji ze wspólnego kanału) na bazie informacji o warunkach propagacji, obciążenia w danej komórce (ang. cell), czy priorytetów poszczególnych transmisji (głos, wymiana danych związana z interakcją, ściąganie plików). Takie podejście zapewnia lepszą wydajność sieci radiowej. Gdy terminal otrzymuje dane ze stacji bazowej, może zażądać ich retransmisji, jeśli odkryje że jakaś porcja danych nie została odebrana. W standardowych systemach WCDMA takie żądanie przesyłane było poprzez stację bazową do jej sterownika (Radio Network Controller), który kontroluje zazwyczaj kilkaset stacji. Następowała wtedy próba retransmisji.