W Krakowie pracowała jako nauczycielka języka francuskiego w szkole felicjanek przy kościele św. Andrzeja, potem w kilku prywatnych szkołach i pensjach, m.in. na pensji u Serwatowskiej i Karoliny Krynickiej. Była gospodynią (ochmistrzynią) gimnazjum żeńskiego otwartego przy ul. Wolskiej. W 1896 założył je Bronisław Trzaskowski jako pierwszą żeńską szkołę średnią w Galicji, a trzecią – po Pradze (1891) i Wiedniu (1893) – w Austro-Węgrzech. Szkoła powstała z inicjatywy Kazimiery Bujwidowej. Dąbrowska uczyła tu francuskiego. Bywa, że wskazuje się tylko na jej funkcję ochmistrzyni.

W 1902 z powodu różnicy poglądów na wychowanie religijne dziewcząt (była konserwatystką, podobnie jak Trzaskowski; stali w opozycji do Odona Bujwida, który przewodniczył grupie liberałów) Dąbrowska zrezygnowała z pracy. Przeniosła się do żeńskiego gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Pałacu Spiskim przy Rynku Głównym nr 34, w którym uczyła i była ochmistrzynią. Mieszkała na piętrze budynku, na parterze znajdowała się szkoła. Pod koniec życia była dyrektorką tej placówki.

Przyjaźniła się z Heleną Modrzejewską. Należała do wielu stowarzyszeń działających w Krakowie.