Zygmunt Kowalczykiewicz (ur. 7 kwietnia 1937 w Koninie, zm. 11 sierpnia 2020 tamże) – polski górnik, historyk i działacz społeczny, autor licznych publikacji, głównie związanych z historią górnictwa w Koninie.
Życiorys Urodził się i zmarł w Koninie. Był synem Marka Kowalczykiewicza i Anny Kowalczykiewicz z domu Kolańskiej. W październiku 1939 roku wysiedlony wraz z rodziną do Gruszowa Wielkiego. W 1940 roku powrócił do Konina, by następnie przenieść się na Przydziałki, gdzie mieszkał wraz z rodziną do końca II wojny światowej.
W 1945 roku rozpoczął naukę w drugiej klasie szkoły podstawowej w Koninie. W 1950 roku ukończył Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Podstawowego nr 1 im. St. Konarskiego w Koninie. Zdał egzamin do gimnazjum, lecz niestety ze względu na swoje pochodzenie (jego rodzice prowadzili prywatną działalność gospodarczą) nie został przyjęty do nowej szkoły. Z konieczności, przez następne dwa lata, popołudniami, uczęszczał do szkoły zawodowej, ucząc się na ślusarza maszynowego. Równocześnie uczył się samodzielnie materiałów z zakresu gimnazjalnego. Od 1957 do 1959 służył w jednostce pancernej w Opolu (uzyskał stopień starszego szeregowego). W 1966 roku ukończył Technikum Górnicze w Koninie na profilu technik mechanik (w zakresie specjalności mechanizacji górnictwa odkrywkowego).