Budynki tworzące dzielnicę powstawały początkowo zupełnie spontanicznie. Prawdopodobnie pierwszym wieżowcem był biurowiec Tour Esso. We wrześniu 1958 r. powstała Établissement public pour l’aménagement de La Défense (EPAD, Publiczny Komitet budowy La Défense), który wykupił tereny, uzbroił i uporządkował dzielnicę, a następnie wystawił działki pod budowę wielkich biurowców. Centralnym punktem dzielnicy stała się w tym czasie hala wystawiennicza: Le Centre des nouvelles industries et technologies (CNIT, Centrum nowych technologii i przemysłu), wokół której zaczęto budować bardzo podobne do siebie siedziby kolejnych koncernów w tzw. stylu międzynarodowym, które są obecnie nazywane budynkami „pierwszej generacji”. W 1966 r. powstała Tour Nobel – pierwszy biurowiec nienależący do koncernów, lecz stanowiący budynek z biurami do wynajęcia.
Z początkiem lat 70. XX wieku, w odpowiedzi na wzrastające zapotrzebowanie na przestrzeń biurową w Paryżu, zaczęły powstawać budynki tzw. „drugiej generacji”. Ich budowa została jednak zahamowana przez kryzys naftowy w 1973 r. Trzecia fala inwestycji nastąpiła we wczesnych latach 80. XX w. W 1981 r. zbudowano Les Quatre Temps największe w owym czasie centrum handlowe w Europie. W 1982 r.