Lew Holenderski, właśc. Arje Lejb Holenderski, ps. „Arje”, „Lejb”, „Wiktor” (ur. 1879 w Łodzi, zm. 7 kwietnia 1940 w Oranienburgu) – radny Rady Miejskiej w Łodzi, działacz socjalistyczny i syjonista, przewodniczący Poalej Syjon.
Życiorys Holenderski pochodził z częściowo zasymilowanej rodziny kupiecko-fabrykanckiej. W młodości ukończył rosyjsko-polską szkołę handlową w Łodzi. Następnie studiował finanse w Niemczech oraz Szwajcarii. W okresie studiów działał w żydowskim ruchu robotniczym. Należał do ruchów wiązanych z syjonizmem socjalistycznym w Rosji. W 1915 powrócił do Łodzi, gdzie mieszkał w pasażu Szulca 4. Tam założył żydowskie stowarzyszenie szkolne. Podczas I wojny światowej był jednym z autorów petycji, w ramach której zebrano 30 tys. podpisów do niemieckich władz okupacyjnych w Łodzi, w sprawie utworzenia żydowskiej szkoły publicznej. Był przewodniczącym łódzkiego i ogólnopolskiego Towarzystwa Borochowa tworzącego szkoły Borochowa w Polsce. Był współzałożycielem żydowskiej spółdzielni pracy w Łodzi. W latach 1916–1939 przewodniczył partii Poalej Syjon. Od 1917 do co najmniej 1922 był radnym Rady Miejskiej w Łodzi, w ramach której działał w komisji pracy.