W ciągu miesiąca Iturbide został tymczasowym przywódcą rządu.
W 1822 ogłosił się cesarzem Agustínem I. Jego panowanie było okresem despotyzmu i nieporadnych rządów. 10 miesięcy później został zmuszony do abdykacji przez Antonia Lópeza de Santa Annę. Iturbide udał się na wygnanie do Włoch. W 1824 wrócił do Meksyku, został aresztowany, uznany za zdrajcę i skazany przez kongres meksykański na karę śmierci. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie.
Potomstwo Jego żoną była Anna Maria Huarte, z którą miał 10 dzieci: Agustin Jerónimo de Iturbide y Huarte (1807-1866) Sabina de Iturbide y Huarte (1809-1871) Juana María de Iturbide y Huarte (1811-1828) Josefa de Iturbide y Huarte (1814-1891) Ángel de Iturbide y Huarte (1816-1872), ojciec Agustína de Iturbide y Green María Isis de Iturbide y Huarte (1818-1849) María de los Dolores de Iturbide y Huarte (1819-1820) Salvador de Iturbide y Huarte (1820-1856), ojciec Salvadora de Iturbide y de Marzán Felipe Andrés María Guadalupe de Iturbide y Huarte (1822-1853) Agustín Cosme de Iturbide y Huarte (1824-1873)
Przypisy