Ernst Edler von Schuch (ur. 23 listopada 1846 w Grazu, zm. 10 maja 1914 w Kötzschenbroda) – austriacki dyrygent.
Życiorys Studiował prawo w Grazu i na Uniwersytecie Wiedeńskim, jednocześnie pobierał lekcje muzyki u Eduarda Stolza i Felixa Otto Dessoffa. Początkowo występował jako skrzypek. W latach 1867–1868 był dyrektorem muzycznym Teatru Lobego we Wrocławiu. Następnie działał jako dyrygent w Würzburgu (1868–1870), Grazu (1870–1871) i Bazylei (1871). W 1872 roku wyjechał do Drezna, gdzie objął najpierw stanowisko dyrygenta włoskiej trupy operowej, a później dyrygenta (1873), pierwszego dyrygenta (1879) i dyrektora (1882) opery dworskiej, z którą związany był do końca życia. W 1882 roku został także następcą Franza Wüllnera na stanowisku kapelmistrza drezdeńskiej kapeli dworskiej, a od 1889 roku był generalnym dyrektorem muzycznym miasta. W trakcie swojej wieloletniej działalności podniósł poziom życia muzycznego w Dreźnie i uczynił z drezdeńskiej opery dworskiej jeden z najznakomitszych teatrów operowych świata, ściągając najlepszych reżyserów i scenografów. Poprowadził łącznie 51 premier, w tym m.in. Manru Ignacego Jana Paderewskiego (1901) oraz oper Richarda Straussa: Feuersnot (1901), Salome (1905), Elektra (1909) i Kawaler srebrnej róży (1911).