Wydarzeniem w życiu hrabiego i miasta była wizyta w 1734 elektora Saksonii Fryderyka Augusta II Wettyna, który zdążał do Krakowa na swą królewską koronację. Panował później w Rzeczypospolitej pod imieniem Augusta III Sasa.

Wielką zmianą był fakt przejścia Śląska oraz Tarnowskich Gór pod władzę króla Prus Fryderyka II Wielkiego. 20 listopada 1742 wystosował hrabia Karol Erdmann pismo do Hohenzollerna z prośbą o zgodę na odprawianie nabożeństw ewangelickich, budowę domu modlitwy oraz utrzymanie duchownego (z dochodem 200 florenów). Szybka odpowiedź Fryderyka nosiła datę 8 grudnia – król zgodził się prośby Henckla. Znając realia ówczesnych podróży można przyjąć, że osobą hrabiego była mile widziana na dworze królewskim.

Z inicjatywy Henckla do Tarnowskich Gór został sprowadzony kaznodzieja Samuel Ludwik Sasadius. On to dokonał poświęcenia 25 grudnia 1742 domu zbornego na tarnogórskim rynku.