Jan Golka ps. „Klemens”, „Łukasz” (ur. 18 marca 1918 w Permie, zm. 23 czerwca 1973 w Kielcach) – członek Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Poeta, członek literackiej grupy "Ponidzie"Ewa Głębicka, Grupy literackie w Polsce 1945-1989, Wiedza Powszechna, Warszawa 2000, s. 246., scenograf teatralny, malarz.
W 1920 rodzina Golków powróciła z Rosji do Polski i zamieszkała w Kielcach. W 1939 J. Golka ukończył Gimnazjum im. Śniadeckich. Następnie przeszedł obowiązkową służbę wojskową w Szkole Podchorążych Artylerii Konnej we Włodzimierzu Wołyńskim. Wkrótce zdał egzamin na Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, ale nie zdążył rozpocząć studiów z powodu wybuchu II wojny światowej. Uczestniczył w wojnie obronnej, a po jej klęsce powrócił do Kielc. W początkowym okresie okupacji kontynuował podziemne studia. W połowie 1943 zaangażował się w działalność konspiracyjną. W listopadzie 1943 objął funkcję zastępcy szefa Oddziału VI (propaganda) Okręgu kieleckiego NSZ. Po rozłamie w NSZ na tle scalenia z AK w kwietniu 1944, został szefem Oddziału VI KG NSZ-ZJ. Jednocześnie był redaktorem pism „Nowa Polska” i „Chrobry Szlak”. Działalność tę prowadził do stycznia 1945.