Dendrohyfidy bardzo rozgałęzione i powykrzywiane, obfite na brzegach, o średnicy 1,5–2 µm. Cystyd brak. Cystydiole wrzecionowate, nie rzucające się w oczy, dość rzadkie, nie wystające nad hymenium, 20–25 × 5–6 µm. Podstawki maczugowate z wąską podstawą, 4–sterygmowe, 25–40 × 7–8,5 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory cylindryczne, szkliste. Gładkie, nieamyloidalne, 8–12 × 3,5–4,5 µm.

Występowanie i siedlisko Gatunek rzadki, ale szeroko rozpowszechniony. Podano jego stanowiska w kontynentalnej części Europy od Przylądka Północnego po południowe Włochy. Nieznany jest w Wielkiej Brytanii i Danii. Podano jego stanowiska także w Azji i Ameryce Północnej. W tropikach występuje kilka blisko spokrewnionych gatunków. W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 4 jego stanowiska w Polsce. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Finlandii i Słowacji.

Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach na martwym drewnie drzew liściastych. W Polsce notowany na drewnie buka i lipy, w innych krajach także na drewnie brzozy, topoli i wierzby, podano także na drewnie świerka. Powoduje białą zgniliznę drewna.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Żagwiowate