Zauważano, że relatywna łatwość jego zapisu przy pomocy majańskich glifów może świadczyć o asymilacji nefickiego pierwiastka kulturowego w środowisku zdominowanym przez rdzenne ludy Ameryki.

Lakoniczność zapisu pozostawionego przez Chemisza oraz innych skrybów tworzących Księgę Omniego wywoływała wśród mormońskich teologów dyskusje na temat ich prawości. Zauważano tu ślady moralnego upadku, a także braku odpowiedniego oddania. Okres, w którym Chemisz miał działać, określany bywa mianem wieków ciemnych. Chemisz i jego poprzednicy mieli pozostawić po sobie zwyczajne, mało znaczące treści, co odczytywano jako dowód, że zapomnieli o właściwym celu zapisów, jak również, że sprzeniewierzyli się w ten sposób instrukcjom pozostawionym przez Nefiego.

Nie wszystkie interpretacje aktywności Chemisza są jednak negatywne. Wskazywano, że jego proroczy status nie powinien był kwestionowany. Dodawano, że pozostał wierny przykazaniu danemu Jakubowi przez Nefiego. Przykazanie to, zawarte w wersetach od pierwszego do czwartego pierwszego rozdziału Księgi Jakuba, zawierało szereg zobowiązań o istotnych teologicznie implikacjach.