Sposób wykonania rozkazu Tamura pozostawił Moriemu. Ten początkowo planował zawieźć cywilów na wyspę Nago i tam rozstrzelać, lecz zmienił zdanie pod wpływem por. Sōichiego Ichinosego, który argumentował, że odgłosy strzałów mogłyby zostać usłyszane przez tubylców. W zamian Ichinose zasugerował, aby udusić internowanych, a Mori przystał na tę propozycję. Do udziału w egzekucji wyznaczono 23 żołnierzy. Najprawdopodobniej zarówno Mori, jak i jego młodsi oficerowie, nie chcieli w niej osobiście uczestniczyć, stąd bezpośrednie kierowanie egzekucją powierzono trzem dowódcom plutonów: Suzukiemu, Takadzie i Muraoce. Ten pierwszy miał koordynować całość „operacji”, a drugi pilnować internowanych, gdy będą oczekiwali na śmierć. Muraoka, będący zapaśnikiem judo, miał odpowiadać za zabijanie ofiar.

17 marca po godzinie 17:00 w obu obozach dla internowanych pojawili się japońscy żołnierze. Oświadczyli internowanym, iż muszą się natychmiast spakować, gdyż zostaną ewakuowani do Rabaulu. Więźniowie od dłuższego czasu spodziewali się przeniesienia, stąd przyjęli tę wiadomość bez większego zaskoczenia. Zawieziono ich ciężarówkami do portu w Kaviengu, gdzie przy południowym nadbrzeżu cumowały dwie barki.