Wynalazki thumb|Tablica z książki S. Zanańskiego z zastosowaniem „metody Jaźwińskiego” do nauki historii Wynalazł własną metodę mnemotechniczną, którą wypromował i udoskonalił. Została ona nazwana „metodą polską” lub od jego nazwiska „metodą Jaźwińskiego”. Opublikował ją po raz pierwszy po włosku w 1829 w Mediolanie na emigracji we Włoszech, w dziele pt. „Metoda generale d’insitnamento colmezzo dei numeri e dei colori, applicato allo studio dalla cronologia”. Było ono drukowane także w kilku innych językach w tym po polsku w 1837.
Pierwotnie metoda Jaźwińskiego polegała na zastosowaniu układu współrzędnych, tabel, kolorowych pasków oraz ideogramów do oznaczania okresów historycznych i budowania z nich wykresów w celach zapamiętywania oraz porównywania danych. Metoda ta znalazła początkowo zastosowanie w chronologii, a później także w innych dziedzinach, w nauczaniu geografii, języków czy gramatyki. Wspólną wykładnią było zastosowanie wizualizacji do obrazowania danych liczbowych i statystycznych.