Według wydań francuskich metodę Jaźwinskiego przełożono na język polski w dziełach: „Nowa metoda uczenia chronologii” A. Artychiewicz (1836 w Warszawie), Jan Fok (1837 w Wilnie), S. Zarajski (1849 we Lwowie). Do nauki historii polskiej zastosował ją Aleksander Zdanowicz w dziele Tablica chronograficzna, podług metody Jaźwinskiego, obejmująca wykład nowej metody uczenia chronologii, jako też spis cesarzów i królów, w tablicy chronograficznej zawartych od N. C. do dnia dzisiejszego. Wilno 1845. Jan Euerling wydał po polsku obszerny, dwutomowy, „Przewodnik do języka francuskiego według metody Jażwinskiego” (Petersburg 1846).
Po rosyjsku ukazał się według metody „Atlas chronograficzny, z tablicami synchronistycznymi oraz 500 portretami” (1840, Petersburg). W 1832 wyszła w Londynie książeczka pt. „ Methode Polonaise... appliquóc de la chronologie, l'histoire, la geographie, Petude des langues”. W roku 1837 panna Jolivet wydała „Methode dite polonaise;