Stanisław Krauss (ur. 8 lipca 1897 w Kałuszu, zm. po 5 sierpnia 1934) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, niemiecki szpieg.
Życiorys Urodził się 8 lipca 1897 w Kałuszu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii., w rodzinie Kazimierza.
16 sierpnia 1914, jako uczeń VII klasy szkoły realnej, razem z innymi ochotnikami ze Lwowa i powiatu lwowskiego, wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako sierżant w 10. kompanii III batalionu 3 Pułku Piechoty. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) służył w II Korpusie Polskim w Rosji.
15 listopada 1918 jako chorąży byłego II Korpusu Polski i byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego został przyjęty do Wojska Polskiego, mianowany podporucznikiemDz. Rozp. MSWojsk. Nr 6 z 27 listopada 1918, poz. 87. i przydzielony do Okręgowego Pułku Piechoty w Siedlcach, późniejszego 22 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4215.. Później został przeniesiony do Batalionu Zapasowego 22 pp, a 7 sierpnia 1919 zatwierdzony na stanowisku dowódcy 2. kompanii. 27 listopada 1919 został przeniesiony z Obozu Ćwiczeń nr I w Przemyślu do 22 pp z równoczesnym odkomenderowaniem do Departamentu I Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozk. Wojsk.